تولیدکنندگان مجبورند یک روند خوب را طی کنند و در طول ماه های زمستان میزان تهویه، رطوبت و دما را متعادل کنند. هوای ورودی سردتر و مرطوب، گله ها را مستعد ابتلا به بیماری هایی مانند کوکسیدیوز و التهاب تنفسی می کند. هزینه ها می توانند به سرعت از طریق تلفات در بازده تبدیل خوراک، عملکرد و رد لاشه افزایش یابند. در طول زمستان، این مشکلات به خصوص در سیستم های قدیمی به چالش جدی تری تبدیل می شوند.

درجه حرارت سالن

دستیابی به اهداف دمایی برای پرندگان در مراحل مختلف رشد می تواند در زمستان هزینه بر و طولانی تر باشد. با این حال، صرف نظر از آب و هوای خارج، چهار روز اول پرورش برای رشد و رشد اولیه، یکنواختی گله و وزن های پایانی مهم است. وقتی راحتی حرارتی برآورده نشود، جوجه ها ممکن است در کنار هم جمع شوند که این امر می تواند منجر به تأخیر تغذیه تا یک روز شود. جوجه های سرماخورده ساکت و کم تحرک می شوند و برای حفظ دمای بدن به جای تغذیه و مصرف آب، در کنار هم جمع می شوند. جوجه هایی که در مرکز تجمع هستند حتی کمتر تغذیه می کنند که باعث تشدید ناهمواری در گله می شود. تولیدکنندگان باید از تأثیر دما و میزان جذب خوراک بر سلامت روده آگاه باشند. بدون شرایط مناسب، نمو روده به خطر می افتد و پرنده را در کل چرخه تولید خود در معرض بیماری دستگاه گوارش قرار می دهد. کف های بتنی می توانند به سرعت خصوصاً در ماه های زمستان سرد شوند. اما یک اشتباه رایج در پاسخ به این مسئله، اقدام  برای گرم کردن سریع است. بتن سرد که به سرعت گرم شود، متراکم شده و منجر به ایجاد بستر مرطوب در اوایل دوره می شود که در نتیجه خطر بیماری و التهاب پوستی، ضایعات پا و مفصل خرگوشی را افزایش می دهد. التهاب پوستی در اثر واکنش بین اسید اوریک در مدفوع طیور و رطوبت موجود در بستر ایجاد می شود که به عنوان یک ماده تحریک کننده پوست عمل می کند. در هنگام جوجه ریزی، دمای بتن باید ۲۸ درجه سانتیگراد و دمای بستر ۳۲ درجه سانتیگراد باشد.

تهویه و رطوبت

خطرات التهاب پوستی در صورت ناکافی بودن فشار تهویه در سوله افزایش می یابد زیرا هوای سرد ورودی به زمین فرو می رود، گله را سرد می کند و کیفیت بستر را به خطر می اندازد. یکی دیگر از ملاحظات مربوط به نرخ تهویه محدود، افزایش میزان گازهای مضر است که توسط پرندگان در حال تولید و همچنین از سیستم های گرمایش مستقیم تولید می شود. وقتی سطح دی اکسید کربن زیاد باشد، پرندگان کمتر فعال می شوند که این امر مصرف دان و آب را تحت تاثیر قرار می دهد. حداکثر سطح مجاز دی اکسید کربن در تولید مرغ گوشتی ۳۰۰۰ ppm است در حالی که این مقدار برای آمونیاک ۲۰ ppm می باشد.
پس از ۷ روز اولیه جوجه ریزی جوجه های گوشتی، تهویه و دما باید با دقت مدیریت شود تا سطح رطوبت به ۶۵-۵۵ درصد برسد. این امر به این دلیل است که رطوبت بالاتر ابتلا به کوکسیدیوز را تسریع می کند. کوکسیدیوز غالباً به صورت اسهال بروز می کند اما ماهیت مخرب انگلی در دیواره روده باعث کاهش جذب مواد مغذی از خوراک می شود، بنابراین پرنده راندمان کمتری پیدا می کند و به بیماری ثانویه حساس می شود. عفونت کوکسیدیوز در گله های گوشتی تجاری ممکن است هزینه ای معادل ۳ روز رشد برای هر پرنده داشته باشد. هدف تولید کننده تهویه تا حد ممکن برای تأمین و توزیع یکنواخت هوای تازه در کل گله است اما بدون تأثیر بر دمای  مناسب برای پرورش.
برای مقابله با این چالش، توصیه می شود که نکات زیر را دنبال کنید:

رایانه های هوای سالن را بررسی کنید

  • آیا تمام پارامترها و حداقل ورودی های تهویه برای مرحله تولید صحیح هستند؟ سپس به گزارش هایی که از سوله داده می شود نگاه کنید.
  • اگر رطوبت بیش از حد زیاد است، ورودی ها را از نظر عملکرد صحیح و آبخوری ها را از نظر نشت بررسی کنید.
  • اگر رطوبت خیلی کم است، منابع گرمایش را بررسی کنید و برای جلوگیری از گرم شدن بیش از حد و خشک شدن بیش از حد هوا، میزان تنظیم را کاهش دهید.
  • دقت پروب های دما را با اندازه گیری دما بصورت دستی کنترل کنید. می توان از سنسورهای فشار منفی مستقل برای تشخیص زمان خارج شدن از کالیبراسیون استفاده کرد.

ورودی ها و فن ها

در اکثر سیستم ها، دمای متوسط میزان تهویه هوا را کنترل می کند. بررسی درجه حرارت و شناسایی نقاط سرد / گرم معمولاً مسئله ورودی یا فن را برجسته می کند.

قرائت دما در هر دو انتهای سالن

متداول ترین مشکلات دما مربوط به سرمای دو انتهای سالن است. دمای پایین اغلب به دلیل مشکل در ورودی هوا است که می تواند توسط تولید کننده محکم و کالیبره شود. مهم است که دماسنج ها و سایر حسگرها تا حد ممکن به ارتفاع پرنده نزدیک باشند تا دقیق ترین قرائت را داشته باشند. نصب فن های گردشی می توانند هوای گرم را به طور مساوی در بین گله ها پراکنده کرده و باعث کاهش استفاده مستقیم از حرارت و تجمع دی اکسید کربن شوند.

سرعت و ظرفیت هوا

وقتی سالن همیشه در طول روز با تهویه کمی بالاتر از تهویه حداقلی کار می کند، به سرعت هوا (یک پاسکال در هر متر عرض سالن) نگاه کنید و ظرفیت و سرعت فن ها را بررسی کنید. ظرفیت را می توان با استفاده از معادله زیر محاسبه کرد:
سرعت هوا (متر بر ثانیه) × مساحت ورودی (متر مربع) × ۳۶۰۰ = ظرفیت فن (متر مکعب در ساعت).