در اینجا 5 نکته برای اطمینان از اینکه جوجه های گوشتی بیشترین استفاده را از خوراکی که در هر مرغداری استفاده می کنند را بررسی می کنیم.

  • از وجود نقاط گرم در سیلوهای خوراک خودداری کنید

کپک ها مواد مغذی ارزشمندی را مصرف می کنند و مایکوتوکسین تولید می کنند. خوراک کپک زده نه تنها خوش طعم نیست، بلکه سمی نیز هست. اغلب اوقات، خوراک به انبارهایی منتقل می شود که هرگز تمیز نمی شوند. در آب و هوای مرطوب و گرم، رشد کپک به راحتی انجام می شود و حتی در سیلوهای ظاهراً خالی، نقاط گرمی وجود دارد (تکه های خوراک کپک زده قدیمی که به سطوح داخلی سیلوها چسبیده اند) که می تواند به عنوان آلوده کننده خوراک تازه عمل کنند. افزودن توکسین بایندر و ضدقارچ به تنهایی کافی نیست. سیلوها باید بصورت دوره ای بازرسی و کاملا تمیز شوند.

  • مدیریت دانخوری ها

عاملی که کارایی خوراک را تا حد زیادی افزایش می دهد، قرارگیری صحیح آبخوری ها در نزدیکی دانخوری است اما نه آنقدر نزدیک که باعث فساد خوراک شود.

از دانخوری هایی استفاده کنید که خوراک را هدر نمی دهند

به نظر می رسد خرید دانخوری هایی که هدر رفتن خوراک را به حداقل می رسانند کاملاً واضح به نظر می رسد، اما هزینه کم همیشه یک عامل جذاب است که باعث می شود در طولانی مدت چیزی با کارایی کمتر خریداری کنیم. دانخوری ها نیز باید مدیریت شوند (نظافت، نحوه قرار دادن، فاصله ، تعداد پرندگان به ازای هر دانخوری و غیره) بطوریکه نه بیش از اندازه خوراک در اختیار جوجه ها قرار گیرد و نه به صورتی باشد که باعث ایجاد رقابت هنگام مصرف دان شود.

  • برنامه نوری

پیشنهاد شده است که یک برنامه روشنایی ثابت (مانند 23 ساعت نور و تاریکی 1 ساعت) ممکن است از نظر قابلیت هضم خوراک بهترین نباشد. در روشنایی مداوم، پرندگان تمایل به مصرف بیش از حد خوراک دارند که باعث افزایش سرعت عبور خوراک می شود. با توجه به اینکه پرندگان در حداکثر میزان پتانسیل ژنتیکی یا نزدیک به آن تغذیه می شوند، این ماده غذایی اضافی که آنها مصرف می کنند زمان محدودی برای قرار گرفتن در معرض آنزیم های گوارشی دارد و در نتیجه قابلیت هضم خوراک کاهش می یابد. در مقابل، یک برنامه نوری متناوب(مثلاً ۱ ساعت روشنایی، ۱ ساعت تاریکی و غیره) به پرندگان اجازه می دهد هنگام استراحت خوراک خود را کاملا هضم کنند (این امر همچنین باعث می شود بازده خوراک بهتر شود زیرا پرندگان بدون هدف راه نمی روند) و به آنها زمان کافی برای "دوباره پر کردن" در ساعات روشنایی را می دهد. تنها مشکل این سیستم این است که باید فضای کافی برای تغذیه همزمان همه پرندگان فراهم باشد، چیزی که نیاز به مدیریت دقیق دانخوری قبل از قرار دادن دارد.

  • در سن بازار از سنگینی وزن خودداری کنید

اگر شما نیاز به رسیدن به سن بازار خاص یا وزن بازار دارید، پس احتمالاً باید از رهنمودهای شریک طرف قرارداد خود پیروی کنید. اما اگر در بازار آزاد فروش می کنید باید توجه داشته باشید که با هر روز افزایش سن پرندگان، بازده خوراک کمی بدتر می شود. این امر بیشتر به این دلیل است که پرندگان روزانه توده بدن بیشتری برای نگهداری دارند و نگهداری هم به انرژی و هم به اسیدهای آمینه نیاز دارد. بنابراین یافتن حداقل وزن قابل قبول برای هر پرنده، بازده خوراک را افزایش می دهد. البته ، این لزوماً به معنای سودآوری حداکثر نیست و برای این منظور باید از پارامترهای دیگری نیز استفاده شود از جمله هزینه به ازای هر واحد افزایش وزن یا افزایش وزن به ازای واحد سطح موجود و غیره.

  • سلامتی پرندگان را حفظ کنید

پرندگان بیمار رشد نمی کنند و اگر رشد نکنند، بازده خوراک هرگز ایده آل نیست. پرندگان بیمار یا تحت بالینی به اندازه پرندگان سالم خوراک نمی خورند و آنچه می خورند معمولاً برای مقابله با بیماری است. علاوه بر این آنها حتی ممکن است پروتئین های عضلانی را تجزیه کنند، که باعث کاهش وزن بدن می شود و بازده خوراک را به بدترین شکل ممکن تبدیل می کند. در مقابل، پرندگان سالم به ویژه آنهایی که دارای سیستم هضم بسیار سالم هستند از مواد مغذی خوراک با حداکثر بازده استفاده می کنند. شاید بیماری های تحت بالینی بدترین "دزد" نقاط بهره وری خوراک باشند، فقط به این دلیل که از آنها چشم پوشی می شود.

نتیجه گیری

بدیهی است که همه موارد فوق در هر مزرعه قابل استفاده نیستند. اما ، حتی اگر یک نکته در نظر گرفته شود و بازده خوراک اندکی بهبود یابد، این به معنای افزایش سودآوری است به ویژه اینکه همه موارد فوق اقدامات مدیریتی معمول است.